27 Ocak 2013 Pazar

ZÂHİR/PAULO COELHO


Gönderen: Merve Kocabıyık




Zâhir kelime anlamı itibarı ile, bir zamanlar karşılaşılan bir kişi veya düşüncenin, başka hiç bir şeye yer vermeyecek biçimde yavaş yavaş bütün düşünceleri kaplamasıymış.

Bu kitapta da karısının bir gün aniden kendisini terketmesi sonucu onu zâhirî ilan edip arayışa giren, bu süreçte hem evliliğini hem de kendi iç dünyasını irdeleyen ünlü bir yazarın hikayesi anlatılıyor. Ben de bu kitabı okurken bazen Paris’in ara sokaklarında dilencilerle, bazen lüks davetlerde ünlü ve zengin insanlarla, bazen de Orta Asya steplerinde at sırtında hissettim kendimi...

Başkalarının çizdiği sınırlarda tam da bizden beklendiği gibi bir hayat sürmek, bu rehavete kapılmak, bu rahatlığa alışmak varken düşünmeden, sorgulamadan... Kendimizi samimiyetsiz, tekdüze, kalıplara bağlı ve etiketlenmiş insanlardan ve durumlardan uzak tutabilmek; yalın bir hayata kaçmak; her şeyden uzaklaşmak mümkün mü? Serüvenli bir yolculuğa çıkmak ve o esnada dostluk, sadakat, maneviyat kavramlarını sorgularken aşkı aramak, gerçek aşka ulaşmak, “kendi”ne ulaşmak...

Kitap zaman zaman yavaş aksa da genel halini ve mesajını sevdiğimi söyleyebilirim, son olarak kitapta beni etki altına alan bir söz:
“Güneşin, denizlerin, rüzgarların enerjisinden yararlanabiliriz. Ancak insanoğlunun sevginin enerjisinden yararlanmayı öğrendiği gün, ateşin keşfedildiği gün kadar önemli olacak.”


Zâhir/Paulo Coelho
Can Yay./2005/316 sayfa
Çeviren: Ayşegül Hatay
Roman

1 yorum:

bidüşün dedi ki...

zâhirin kelime anlamını ilk defa duydum, orjinalmiş gerçekten...

alıntı da ayrı bir harika, hoş kitap :)

HANGİ KİTABI ARAMIŞTINIZ?