Bu kitap bana 2002 yılında, kitabın ilk çıktığı sene
hediye edildi. Hediye eden şu an çalışmaya biraz ara veren müdürüm,
arkadaşım Nazan Gürman'dı.
Küsmüşüz birbirimize, ben de bakmıyorum belli ki gözlerine. Böyle
olunca ya da ben olunca nedense işler büyür. "Senden gelince daha üzücü
olur" der arkadaşlarım. "Demek ki gerçekten kızmışsın. Gerçekten
kırılmışsın".
İşte bu kitap bana, gönlümü almanın en kolay yolu olarak bu yazı beraberliğinde gelmişti.
Ne
kadar içten kırılmışım ki, kitabı sadece bu yazıyı okumak için elime
alır ve tekrar yerine koyardım senelerdir. Tabii ki, o tarihten bu
zamana kadar neler geldi geçti. Dostluğumuz arkadaşlığımız aldı başını
gitti. Yine tatlı tuzlu hep bir aradaydık.
"Beyaz karlar sadece yeşil yapraklara yağsa idi,
İnsanların kalbi buz kesmese idi.
Saygı ve sevgilerimle
Çok gecikmiş bir merhaba için..."
Şu an uzaklarda, başka kıtada, biraz dertli. Açıp sorasım vardı, bu kitabı okuduktan sonra mı bu cümleyi yazdı.
Gerçekten Orhan Pamuk'u okumak için bu kitabını okumak lazım. Gerçi ben daha 50. sayfadayım. Yorum için erken mi bilemiyorum.
Ama
siyasi olarak eleştirilen bir yazarın, bu kitapta toplum için mi
yazdığını siyaset için mi yazdığını anlamanız için okumanız lazım.
Çok şaşırtıcı...
Yazıp yazıp siliyorum. Yanlış bir şey
yazmak istemiyorum. Siyaseti hiç sevmem ama toplum tarafından
bilinçsizce cezalandırılan yazarımızın tarafsızca, parti tutmadan,
kitaptaki kadın intiharlarını nasıl gündeme getirdiğini bilseniz sanırım
birazcık olsun pişmanlık duyarsınız.
"Kar"ı okuyan herkesin görüşünü bilmek isterim...
Kar/Orhan Pamuk
İletişim Yay./432 sayfa
Roman
Kar/Orhan Pamuk
İletişim Yay./432 sayfa
Roman
