bazen yazarı seversin zaten..
bazen o yazar kendinden katar da katar yazdıklarına.
işte düğümlere üfleyen kadınlar..
öyle bir kitap..
benim için okuması çifte kaymaklı oldu..
sevecenlik.. sahiplenme..
bir anda değişen ruh halleri..
yeniden yaratma ..
hepsi var içinde..
inceden arap baharı ile ortadoğunun değişen dengelerine..
dokundurmalar var..
bazılarının dediği gibi..
kişisel gelişimle ilgili göndermeler var mı ..
bilemiyorum .. ben onları esip geçmiş olabilirim..
ama farklı karakterlerin zaman zaman abartılı ..
hüzün öfke.. sevgi şefkat iniş çıkışlarını..
sevdim..
abartılılar mı evet..
gerçekler mi peki evet..
kesinlikle evet..
daimi bir mizah duydusu var satır altlarında ve zaman zaman tavan yapıyor..
kitapta yeniden okumayı isteyeceğim paragraflar çok fazla aslında..
kitabı okurken.. ikisi de kendi tarzında düğümlere üflemiş..
düğümlerden dünyalar kurmuş..
iki kadını anmadan geçemedim..
bu dünyadan göçüp giderken..
bana bıraktıkları..
incecik düğümlü iki örtüyü..
saklı oldukları yerden çıkardım..
gözümün önüne koydum..
gönlümü okşasınlar diye..
kitaptan tek bir cümle alıntılasam.. ne olurdu diye düşündüm.. sanırım bu cümle..
"erkekler kadınların dünyasına hayret ve hürmet etsin yeter.. o da işte erkeklerin kadınlara üflediği nefes olur..
kadınlar sürekli yıkılan dünyalarını hürmet ve hayreti gördüklerinde yeniden kurmaya kudret bulurlar.. "
Akademisyen Özlem Ezer kitapla ilgili değerlendirmesinde..
"Romanın içinde herşey olsun istemiş yazarı: Aşk, macera, güncel politika, tarih, İslam, mitoloji, kadınların ikilemleri, toplumsal cinsiyet rollerini ve oryantalizmi sorgulamak. Soluğu kesiliyor insanın okurken. Şikâyetçi miyim? Asla." demiş..
Benimkinden çok daha etraflı bir eleştiri okumak isterseniz..tık...
Ece Temelkuran
Düğümlere Üfleyen Kadınlar
Everest Yayınları, Birinci Basım, 2013, 480 sayfa
